2017-01-18 dinsdag

Een hostie op mijn tong vond ik sowieso maar niets. Zeker niet als ik naast een oud vrouwtje geknield zat op de communiebank. Als ik dan schuin wegkeek zag ik hoe ze haar bibberende tong zo ver mogelijk uitstak. Als de pastoor dan de hostie naar haar mond bracht likte ze plotseling met een van de bibberbewegingen over zijn vinger. Tussen diezelfde vinger en de duim van de pastoor zat een paar seconden later mijn hostie geklemd. Zo drooggebakken als de nonnen de hostie hadden afgeleverd zo nat was hij als hij mijn mond naderde.

Koolhoven was overigens een heel aardige pianodocent. Hij gaf eigenlijk alleen les aan hoofdvakstudenten maar omdat ik bekend stond als een meer dan gemiddeld ijverige student werd ik als pianobijvakstudent aan hem toebedeeld. Hij droeg altijd een keurige stropdas waarvan  alleen bij erg warm weer de strop een heel klein beetje naar beneden geschoven was. Vanuit de opgeschroefde pianokruk wees mijn neus dan precies naar de vrijgekomen adamsappel van Koolhoven. Wellicht hadden die twee uitsteeksels een verbond met elkaar willen aangaan maar dat is er nooit van gekomen.

En de sneeuw in mijn tuin? Die is aan het wegsmelten. Typisch dat het niet gelijkmatig gebeurt. De schuimkopassociatie van gisteren is verdrongen door de gedachte aan een roodbonte koe die wel heel erg ziek is geworden. Als het smelten voor de zon zo doorgaat ebt ook vanzelf de koorts in het noorden van Nederland weer weg. “It giet oan” zal dan ook deze winter weer niet over de lippen van de hoofdbaas van de Elfstedentocht komen. Kunnen alle draaiboeken weer de kast in en moeten de blaasbandjes hun kunnen ergens anders vertonen.

Oh wat leuk een automobilist toetert naar mij. Nou ja, leuk? Ik reageer wel onmiddellijk en steek mijn hand zodanig de lucht in dat ik mijn balans niet verlies met zware boodschappen in de fietstassen achterop. Natuurlijk snap ik dat de man of vrouw met het getoeter iets anders bedoelt. Bestuurders hebben immers altijd het idee dat ze eenmaal op een rotonde rijdend in alle gevallen bij een afslag voorrang hebben op rotondevolgende fietsers die van rechts zijn gekomen. Maar in mijn visie gaat het er om wie het eerst bij het kruispunt is en mijn fiets was er op het toetermoment al met twee wielen voorbij. Dat is iets anders dan een banddikte waar je theoretisch de Tour de France mee kunt winnen.