Artikel Regio Oss

’Veel emoties beleefde ik tijdens het schrijven opnieuw’

 

OSS – André Dierick (67) uit Oss heeft een openhartig boek geschreven over het ziekbed van zijn vrouw Nettie. Ze was 38 jaar toen ze in ’83 overleed aan kanker. Dierick: ”Ik heb wel lang nagedacht of ik mijn kwetsbaarheid zou prijsgeven.”

 

Op de tafel in de woonkamer ligt Dierick’s boek ’In ons vak is nooit iets zeker’. Het is zijn eerste gepubliceerde boek, waarin hij openhartig vertelt over de periode, dat zijn vrouw aan kanker leed. ”Voor mij was het schrijven destijds een grote steun. Ik had de behoefte om dingen van me af te schrijven”, vertelt Dierick. Zijn vele dagboeknotities en aantekeningen uit die jaren bleven tot twee jaar geleden in een doos op zolder liggen. Toen besloot hij alles uit te werken tot een boek. ”Het schrijven heeft bij mij opnieuw tot veel emoties geleid. Ik vond het verbazingwekkend dat de kleinste details weer naar boven kwamen.”

 

Kinderen

De eerste versie van zijn boek schreef hij vooral voor zijn kinderen. ”Ik wilde het leesbaar maken voor mijn kinderen”, vertelt Dierick. ”Zij hebben in die moeilijke periode maar zo weinig met ons kunnen delen, omdat we toen dachten dat het niet goed zou zijn om ze niet met de narigheid te confronteren. In de loop van de jaren kom je er achter dat dat niet altijd goed is geweest, omdat wij het toen niet begrijpelijk hebben gemaakt.” Pas later ontstond het idee om zijn verhaal voor een breder publiek te herschrijven.

 

Onzekerheid

De voortdurende onzekerheid, die hij ervaarde, na de diagnose kanker bij zijn vrouw, komt terug in de titel van het boek. Hij vertelt: ”Vergeleken met 25 jaar geleden, kunnen artsen nu veel beter inschatten wat het effect van een behandeling zal zijn. Van de arts kreeg je toen te horen: In ons vak is nooit iets zeker.” Hij vervolgt: ”Maar in het boek ga ik verder dan het onderwerp kanker. Het thema is breder. Het omgaan met elkaar in moeilijke tijden en het vechten tegen een ziekte. Maar ook de eenzaamheid die je soms voelt, omdat je uiteindelijk altijd alleen een beslissing moet nemen.”